In oktober 1952 werden door Stork Hengelo 4 nieuwe Stork-kettingroosterketels geplaatst, kolen gestookt. Het zou de laatste uitbreiding zijn met kolengestookte ketels. In de zestiger jaren werd overgestapt op een combinatie van turbine met ketel. Bij de verbouwing van de laatste ketels op kolen in 1952 zijn 4 flinke schoorstenen geplaatst door Gusto Staalbouw Schiedam.  Op de fotoserie is de installatie van de constructie met de eigen hijsstelling te zien.

Zowel op de bouwlijsten van Werf Gusto als op de bouwlijsten van IHC Holland is geen enkele verwijzing te zien naar de 1952 door Gusto Staalbouw uitgevoerde werkzaamheden. Dus we kunnen het niet meteen ergens aan een bouwnummer koppelen.

De bovenstaande foto werd ons toegestuurd door de heer Jan Koper, oud-medewerker van de PEN-centrale in Velsen-Noord.

Foto: Collectie Jan Koper 

Alles gaat voorbij, als een schip dat het klotsende water doorklieft’. Zo staat het op het bidprentje van Henri Smulders (1863-1933). Ja, hij had wel iets met water, weten zijn nazaten. Maar sport? Nee, dat hebben ze pas zeventig jaar na zijn dood vernomen. Lange tijd zijn alle Nederlandse prestaties op de Spelen in 1900 onopgemerkt gebleven. Met baron Van Tuijll van Serooskerken is Nederland zes jaar eerder wel betrokken bij de oprichting van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) in Parijs, maar wanneer er Olympische Spelen in de Franse hoofdstad worden gehouden, ontbreekt Nederland. Officieel althans.

In het Gouden Boek van het Nederlandsch Olympisch Comité (1962) valt namelijk te lezen: ‘Van Tuijll en zijn gelegenheidscomité konden voor de Spelen van Parijs in 1900 geen vertegenwoordiging samenstellen.’

Maar de sportwedstrijden rond de Exposition Universelle van 1900 in Parijs, de wereldtentoonstelling, wakkeren de belangstelling wel aan. In maart 1900 volgt via het blad ‘De Nederlandsche Sport’ een oproep voor deze Championnats d’Exposition.
‘Door het tentoonstellingscomité te Parijs worden groote zeilwedstrijden bij Meulan georganiseerd. Als de eigenaren van jachten, zooals onder meer Mascotte, Zwaluw, Go-ahead, enz. besluiten konden er aan deel te nemen, twijfelen wij niet of zij zouden een goed figuur maken en een flink bedrag der waarlijk niet minne prijzen thuisbrengen. Wij hopen, dat de eigenaren dit eens ernstig in overweging zullen nemen, daar het, van alle zijden bezien, ons niet onvoordeelig lijkt.’

De oproep blijkt interesse op te roepen bij Henri Smulders. Hij is eigenaar van de Mascotte, een sharpie waarmee hij kan starten in de klasse 3-10 ton. Bij wedstrijden in Nederland en België finisht de Mascotte regelmatig voorin. Het beloofde prijzengeld van 50.000 Franse francs is een extra lokmiddel. De discussie over amateurisme speelt nog een ondergeschikte rol in die dagen. Pierre de Coubertin, de geestelijke vader van de moderne Olympische Spelen, hanteert het standpunt dat de concurrentieverhoudingen zuiver moeten zijn. Aangezien premies bij zeilwedstrijden gemeengoed zijn, kan geld de olympische geest bij de zeilers niet verstoren. Lees verder Henri Smulders op Olympische Spelen 1900 →

Er was op donderdag 24 augustus 1967 weer reden genoeg om er een feestdag van te maken. Dit gold speciaal voor de heren W. van Aaken, J. van den Berg, J. Bijl en G. van der Gaag, die allen 25 jaar geleden voor de eerste maal onze poort binnenstapten. De heer ir. A. H. M. Smulders sprak in de grote zaal dit kleine, maar selecte scheepsbouwgezelschap toe. Als bewijs van het vakmanschap van de werknemers met een langdurig dienstverband noemde hij de bouw van het interessante en technisch ingewikkelde booreiland Chazar. Ook door uw kennis en ervaring, zo vervolgde hij, worden dergelijke opdrachten juist bij Gusto geplaatst. Het werd echter niet alleen bij woorden gelaten. De jubilarissen ontvingen uit handen van de heer Smulders enkele geschenken: het zilveren Gusto-insigne werd hen opgespeld. Bovendien mochten ze een gouden polshorloge en een cadeau onder couvert in ontvangst nemen. Daarnaast ontvingen zij het eervolle getuigschrift van de Nederlandse Maatschappij voor Nijverheid en Handel.

De dames werden bedankt voor hun goede zorgen met een grote doos bonbons. Een kopje koffie en een bezoek aan de modellenzaal besloten deze feestelijke morgen.

Bron: Het Zeskant, september 1967

Lees verder 100ste Geboortejaar G. van der Gaag (1922) →

Het dagje varen met de Gusto-gepensioneerden zit er voor dit jaar weer op. De traditie heeft vergeleken met vorig jaar vrijwel geen verandering ondergaan. En het ziet ernaar uit dat daar voor volgende jaren ook weinig behoefte aan bestaat Het is als met ’n bekend gerecht dat men zich niet gemakkelijk tegen eet: „Men neme een Erasmus van de Spido. Men haalt 420 gepensioneerden met hun echtgenoten van huis. Men voegt hier koffie met gebak, sigaren, thee, een lunch en muziek aan toe. Men laat dit alles een dagje op en om de Nieuwe Waterweg op elkaar inwerken. Het recept is zestien jaar oud. Bij de Gusto is men er wèg van. De Spido-mensen weten hoe het klaargemaakt moet worden. Elk jaar komen er meer gegadigden aan tafel. Wij hebben dit jaar maar weer eens meegegeten en gespeurd naar de achtergronden van deze succesformule. Lees verder Formule voor vaardagje Gusto-gepensioneerden nog steeds ijzersterk →

Het is al meer dan een jaar (1953) geleden, dat de heer A. Smulders (Werf­ Gusto) met een vriend, de heer T. Groen, per sportvliegtuig een reis rond de Middellandse Zee maakte. Een zakenreis met een zeer sportieve inslag. De heer Groen heeft destijds het dagboek van deze reis en een serie artikelen in het Algemeen Dagblad gepubliceerd. Het geheel is een vermakelijk verhaal geworden en met toestemming van de schrijver nemen wij enkele gedeelten van dit dagboek hier over.

De reis begon op 3 October 1953 op het Vliegveld Ypenburg en eindigde op dezelfde plaats op 9 November 1953. Châlons sur Saone was het doel van de eerste dag, maar het werd niet gehaald. De dag besloot met een landing te Auxerre. Lees verder Een reis om de oude Wereldzee (1) →

Het 3127 b.r.t. (5100 ton d.w.) metende motorschip “Yaracuy”, gebouwd bij de Werf Gusto voor de Venezolaanse Staatsrederij, de C.A. Vene­zolana de Navegación te Caracas, heeft op Vrijdag 27 Mei haar technische en op Dinsdag 31 Mei haar officiële proefvaart volbracht en met succes, want alles liep op rolletjes. Ondanks die rolletjes werd het schip toch niet tijdens de officiële proeftocht overgenomen, aangezien de rederij er om interne redenen de voorkeur aan gaf dit een paar dagen later te doen. De rede die de Heer H. Smulders bij de overdracht op zee zou uitspreken, ging dus niet door en dat was een beetje spijtig voor ondergetekende, ook al om interne redenen die voor U, geachte lezer(es), niet van belang zijn. Maar bovenal was het een teleurstelling voor de Mijnheer van de Wereld­omroep, die vergezeld van zijn secretaresse en technisch instrumentarium een exclusief Spaanse opname had willen maken. Aan het eind van de reis bleek er echter, dank zij de medewerking van enige leden van de beman­ning, toch nog wel iets uit de bus te zijn gekomen, zodat korte tijd na dit evenement, ’s nachts zo tussen 3 en 4 uur tijdens een uitzending van de Wereldomroep voor Zuid-Amerika meerdere malen de namen “Yaracuy” en “I.H.C.-Holland” de ether zullen zijn ingeslingerd. Aardige reclame en niet duur. Lees verder De proeftocht van het m.s. “Yaracuy” →

Blijkens een telegram uit Parijs aan de’ Daily Chronicle” wordt de Fransche baggermolen „La Normandie”, met een Nederlandsche bemanning van 15 koppen, als met man en muis vergaan beschouwd, vermoedelijk in den storm van 3 op 4 October in het Kanaal.

Sinds 3 October, toen het vaartuig Ouhuistrehan met bestemming naar Havre verliet, is niets meer van den baggermolen en de opvarenden vernomen. De nasporingen hebben tot dusver geen resultaat opgeleverd.

Omtrent het ongeluk van de „La Normandie” wordt nader aan de Tel. gemeld: De “La Normandie” werd door een sleepboot „La Reine des Plots” in de flank gevaren en maakte sterk water. De boot begon spoedig te zinken en de opvarenden trachtten zich in de , booten te redden. Ook de andere boot kreeg ernstige averij en kon geen hulp bieden, doch slaagde er nog in Henfleur te bereiken. Lees verder Scheepsramp in het Kanaal →