Toch werd daar iets groots verricht!


In 1973/1974 is er veel te doen geweest rondom deze -in 1974 opgeheven Offshore werf van IHC Holland Offshore divisie -vestiging in lngleside, Texas, USA. lngleside is een kleine plaats in de nabijheid van de stad Corpus Christi (200.000 inw.) in het zuiden van Texas aan de Golf van Mexico.
De omstandigheden waaronder IHC daarmee in het nieuws kwam waren niet van plezierige aard. Veel hoeft daar niet meer over gezegd te worden. Dat wij nog even terugkijken, komt omdat er toch iets groots werd verricht: de bouw van een uiterst mo­dern booreiland voor Petrobras, de Braziliaanse staatsoliemaat­schappij.
Over dit project heeft de redactie een gesprek gehad met Ir. T. P. de Jooden, die van 1 maart 1973 tot 1 januari 1975 directeur was van IHC Holland Marine Corp. Lees verder Toch werd daar iets groots verricht!

Booreiland XA3AP te water*


“Gauw in het water duwen en dan snel verder…….”
Daar kwam het op 31 mei, bij de tewaterlating van het tweede zijponton van het Russische booreiland Chazar – in onze taal Kaspische Zee – op neer.
De doop werd verricht door Mevrouw A. G. Tikhonow, de echtgenote van de handels­vertegenwoordiger der Sovjet Unie in Nederland. Het was duidelijk te zien, dat ze reeds meer met het “bijltje had gehakt”. Vorig jaar februari liet ze namelijk bij Smit Kinderdijk de sleepzuiger Jasienski te water. Bijzonder bedreven wierp ze de traditionele fles champagne in één klap kapot. Lees verder Booreiland XA3AP te water*

Een proeftocht en nog wat


“The Port of London Authority”. Zo heet de klant, die nu al in betrekkelijk korte tijd de derde drijvende kraan bij ons bestelde. Voor dit Londense havenbestuur is de London Atlas bestemd, die 24 oktober (1967) beproefd werd. Het was een merkwaardig gezicht deze 30-tons-kraan een vrolijk ballet te zien uitvoeren op het Noordzeekanaal. Lees verder Een proeftocht en nog wat

Draagpalen aan de lopende band


“Twee-en-dertig maal vijfenzeventig ton, in totaal vierentwintighonderd ton!” Dat is het gewicht van de vier draagpalen van het Russische booreiland, dat begin september klaar móet zijn. Iedere paal is opgebouwd uit 8 secties, eindstukken van ruim elf en een halve meter en tussenstukken van ruim 10 meter lang. Met de bouw van dergelijke paalconstructies is bij de IIe de France reeds een grote ervaring opgedaan. Het zou misschien zelfs niet mogelijk zijn geweest om dit nieuwe eiland in zo’n korte tijd te bouwen, als “de kneepjes van het vak” al niet eerder ge­leerd waren. Waar men aanvankelijk tegenaan had zitten te “hikken” was het ver­vaardigen van de buisstompen, die op de juiste manier, voor het lassen, afgeschuind moesten zijn. Lees verder Draagpalen aan de lopende band

Fotoboek hermontage Dordtse laadbruggen 1948


In 1942 – ’43 werden de vier laadbruggen van het Dordtse Zeehavenbedrijf door de Duitse bezetting in beslag genomen, gedemonteerd, vervoerd naar hamburg en aldaar aan de Diestelquai weer opgesteld, evenals een gedeelte der Rotterdamse haveninstallaties. Einde 1944 werden bij een bomaanval twee der laadbruggen vernield, waarna de resten werden verschroot. Na de Duitse capitulatie werden de laadbruggen, evenals alle andere door de Duitsers geroofde goederen, via het “Commissariaat Generaal voor Recuperatie” (C.G.R.), “geclaimd” bij de Engelse bezettingsautoriteiten in Duitsland. De erkenning als Nederlands bezit volgde in juli 1946, met directe vrijgave van de vernielde laadbruggen, terwijl de beide andere werden vrijgegeven in april 1947. Lees verder Fotoboek hermontage Dordtse laadbruggen 1948

Een “laatste hap” met uitstel


“Onvoorziene omstandigheden voorbehouden kan op dinsdag 28 februari (1967!) het laatste materiaal worden gestort voor de uitbouw van de pieren van de IJmuidense haven­mond” – zo luidde de aanhef van een uitnodiging van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat aan de Nederlandse pers om de “laatste hap” van de kraaneilanden Lepe/aar en Kraanvogel mee te maken. Nu, de omstandigheden wáren onvoorzien! Een zuidwester storm met windkracht 8 à 9 en uitschieters in windkracht 10 en 11 maakten de kraaneilanden onbereikbaar en het nemen van de “laatste hap” onmo­gelijk. Lees verder Een “laatste hap” met uitstel